VERBEELDING

Dit is iets wat we allemaal hebben. Omdat ons brein holografisch werkt en beelden van het verleden, en/of alles wat in het onderbewuste is opgeslagen, vloeiend in elkaar over laten lopen zoals in een film, kunnen we ons dingen, situaties, plaatsen en mensen inbeelden, het ons voorstellen in gedachten.

Wat je hierbij moet weten is dat het voor de hersenen wel degelijk echt is wat er in je hoofd omgaat. Als het voor de hersenen echt is, en de momentopname niet, worden door de neurale netwerken hormonen, chemie, neuropeptiden aangemaakt om je lichaam daaraan aan te passen. En als je zo gemiddeld een 60.000 gedachten per dag hebt, onafhankelijk van hoe je onderbewuste reageert, dan kan je je voorstellen wat er allemaal in die hypothalamus aangestuurd kan worden naar de hypofyse. Het zijn twee opmerkelijke organen die nooit stilstaan.

Het zenuwstelsel heeft twee systemen. Eentje regelt de signalen die van buiten komen, de andere regelt het binnenwerk. Het ene schakelt het andere uit wanneer het in werking komt. Onze waarnemingen zijn niet alleen dat wat we zien in onze realiteit, maar ook wat we waarnemen in onze gedachten. Want het zijn tenslotte dezelfde beelden.

Als je door angstige gedachten je inbeeldt dat er gevaar is -dat kan van alles zijn- gaan je hersenen die hormonen aanmaken die je nodig hebt om die gedachten te “overleven”. Dat kan gaan om een verlies van een partner, de dood, ontslag werk, verraad door vriend of familie, ruzie met de kinderen, falen in de maatschappij, jaloersheid en ga zo maar door… Je lichaam gaat daar op reageren. Op celniveau gaan genen ander proteïne (eiwitten- de bouwstenen in de biologie) aanmaken om de situatie aan te kunnen.

Het hoeft geen uitleg dat er dan ziektes kunnen optreden, energieverbruik, en emoties die je nog verder in die richting gaan duwen, daar jezelf die emoties aanmaakt met zulke gedachten. Als je daar langere tijd mee bezig bent worden dat gewoontes, en hoe langer je die gewoontes aanhoudt zie je dat als jouw identiteit, jouw realiteit.

Dan ben je gewoon niet “jezelf”.

Laten we het even omdraaien. Als we verbeelding dan toch gebruiken om emoties op te wekken, gewoontes aan te leren, en naar een gelukkige en gezonde identiteit of realiteit te gaan, wat houdt ons tegen? Ons zelfbeeld? Ons oordeel over situaties, of oordelen over anderen? Dualistisch dramatiseren van feiten die naast elkaar bestaan, is dat de manier?

Denk het niet…

Wat ons tegenhoudt is vaak niet de werkelijkheid zelf, maar de verhalen die we erover vertellen in ons hoofd. Het onderbewuste maakt namelijk geen onderscheid tussen een gebeurtenis die werkelijk plaatsvindt en een gebeurtenis die we herhaaldelijk in onze gedachten afspelen. Het reageert simpelweg op de signalen die het krijgt.

Wanneer we dus steeds dezelfde angstige of negatieve beelden blijven herhalen, trainen we ons zenuwstelsel om in een staat van stress te blijven functioneren. Het lichaam raakt gewend aan die chemie, aan die hormonen, aan dat gevoel. Op een bepaald moment voelt dat zelfs normaal, terwijl het dat in wezen niet is.

Maar precies daar ligt ook de sleutel.

Als verbeelding het vermogen heeft om ons lichaam in een staat van angst, tekort of spanning te brengen, dan heeft diezelfde verbeelding ook het vermogen om ons lichaam in een staat van rust, vertrouwen en herstel te brengen. Het brein reageert immers op beelden, emoties en betekenis.

Wanneer we bewust andere beelden beginnen te creëren – beelden van mogelijkheden, oplossingen, verbinding, gezondheid – dan beginnen we andere signalen te sturen naar datzelfde systeem. Langzaam verandert dan niet alleen onze emotionele reactie, maar ook onze gewoontes, onze keuzes en uiteindelijk onze identiteit.

Het vraagt alleen één ding: bewustzijn.

Bewustzijn van onze gedachten. Bewustzijn van de verhalen die we onszelf vertellen. En vooral het besef dat we niet verplicht zijn om elke gedachte die opkomt te geloven.

Misschien begint verandering niet met het oplossen van alle problemen in de buitenwereld, maar met het veranderen van het beeld dat we daarbinnen over onszelf en over die wereld meedragen.

En dat beeld…dat creëren we elke dag opnieuw.