Leeftijd

Het zette me aan het denken: Verjaardag… de dag na een jaar van leeftijd.

Maar als je leeftijd eens uit elkaar haalt: LEEF-TIJD.

De tijd die je leeft. En toen dacht ik daar wat dieper over na. Wat doe je zoal met die tijd? Of anders gezegd: wat heb je geleefd in die tijd?

Wanneer iemand je vraagt: “Hoe oud ben je?” Dan geef je een getal. Maar eigenlijk is dat getal alweer verleden tijd, want op je verjaardag begin je aan een nieuw jaar.

En dan is er nog dat woord: oud. Een woord dat in onze maatschappij vaak een negatieve lading heeft gekregen. Oud zijn lijkt minder goed, minder aantrekkelijk, minder interessant te zijn dan jong zijn. Maar waarom eigenlijk? Het wordt ons onbewust aangeleerd. We horen het zo vaak dat we er niet meer bij stilstaan.

Bij officiële instanties vraagt men heel beleefd: “Wat is uw leeftijd?” Ik heb dan zin om te antwoorden — en misschien doe ik dat de volgende keer wel: “Mijn leef-tijd?”

“𝘔𝘪𝘫𝘯 𝘭𝘦𝘦𝘧-𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘸𝘢𝘴 𝘴𝘶𝘤𝘤𝘦𝘴𝘷𝘰𝘭, 𝘥𝘳𝘢𝘮𝘢𝘵𝘪𝘴𝘤𝘩, 𝘦𝘮𝘰𝘵𝘪𝘰𝘯𝘦𝘦𝘭 𝘨𝘦𝘷𝘢𝘳𝘪𝘦𝘦𝘳𝘥, 𝘬𝘰𝘮𝘪𝘴𝘤𝘩 𝘦𝘯 𝘴𝘰𝘮𝘴 𝘥𝘳𝘰𝘦𝘷𝘪𝘨. 𝘐𝘬 𝘩𝘦𝘣 𝘫𝘢𝘭𝘰𝘦𝘻𝘪𝘦 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘦𝘭𝘥 𝘦𝘯 𝘷𝘳𝘦𝘶𝘨𝘥𝘦 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘳𝘦𝘯. 𝘐𝘬 𝘣𝘦𝘯 𝘣𝘢𝘯𝘨 𝘨𝘦𝘸𝘦𝘦𝘴𝘵, 𝘨𝘦𝘧𝘳𝘶𝘴𝘵𝘳𝘦𝘦𝘳𝘥 𝘨𝘦𝘸𝘦𝘦𝘴𝘵, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘰𝘬 𝘪𝘯𝘵𝘦𝘯𝘴 𝘨𝘦𝘭𝘶𝘬𝘬𝘪𝘨. 𝘐𝘬 𝘩𝘦𝘣 𝘷𝘦𝘭𝘦 𝘭𝘦𝘴𝘴𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘨𝘦𝘯 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘳𝘦𝘯. 𝘚𝘰𝘮𝘴 𝘩𝘦𝘣 𝘪𝘬 𝘥𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘬𝘦𝘦𝘳𝘥𝘦 𝘬𝘦𝘶𝘻𝘦𝘴 𝘨𝘦𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵 𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘦𝘴𝘵𝘢𝘭 𝘥𝘦 𝘫𝘶𝘪𝘴𝘵𝘦. 𝘐𝘬 𝘩𝘦𝘣 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘳𝘪𝘫𝘬𝘥𝘰𝘮 𝘦𝘯 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘢𝘳𝘮𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘨𝘦𝘬𝘦𝘯𝘥. 𝘐𝘬 𝘩𝘦𝘣 𝘷𝘦𝘳𝘭𝘰𝘳𝘦𝘯, 𝘨𝘦𝘷𝘰𝘯𝘥𝘦𝘯, 𝘨𝘦𝘭𝘦𝘦𝘳𝘥, 𝘭𝘰𝘴𝘨𝘦𝘭𝘢𝘵𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘰𝘱𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸 𝘣𝘦𝘨𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯. 𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘸𝘦 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘳 𝘯𝘰𝘨 𝘴𝘵𝘦𝘦𝘥𝘴. 𝘐𝘬 𝘥𝘰𝘦 𝘥𝘪𝘵 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘵𝘶𝘴𝘴𝘦𝘯 𝘢𝘭 67 𝘫𝘢𝘢𝘳. 𝘌𝘯 𝘯𝘶 𝘸𝘪𝘭 𝘪𝘬 𝘥𝘪𝘦 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘢𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘪𝘯𝘷𝘶𝘭𝘭𝘦𝘯. 𝘝𝘦𝘦𝘭 𝘣𝘦𝘸𝘶𝘴𝘵𝘦𝘳. 𝘔𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯𝘶𝘪𝘵 𝘥𝘦 𝘱𝘳𝘰𝘨𝘳𝘢𝘮𝘮𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘦𝘳𝘭𝘦𝘥𝘦𝘯. 𝘔𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯𝘶𝘪𝘵 𝘸𝘢𝘵 𝘮𝘪𝘫 𝘰𝘰𝘪𝘵 𝘪𝘴 𝘷𝘦𝘳𝘵𝘦𝘭𝘥 𝘸𝘪𝘦 𝘪𝘬 𝘻𝘰𝘶 𝘮𝘰𝘦𝘵𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯. 𝘔𝘦𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯𝘶𝘪𝘵 𝘮𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧. 𝘞𝘢𝘯𝘵 𝘮𝘪𝘴𝘴𝘤𝘩𝘪𝘦𝘯 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘢𝘢𝘯𝘵𝘢𝘭 𝘫𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘪𝘥𝘦𝘯𝘵𝘪𝘵𝘦𝘪𝘵, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘸𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘮𝘦𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘫𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘣 𝘨𝘦𝘥𝘢𝘢𝘯. 𝘌𝘯 𝘶?”

De mens achter de balie zal waarschijnlijk even raar opkijken.

Maar in wezen is het natuurlijk wel zo.

We krijgen tijd om te leven. Hoe lang of hoe kort die tijd ook mag zijn. En uiteindelijk vullen we die tijd zelf in. De vraag is dus misschien niet hoeveel jaren je hebt. De vraag is:

Wat doe je met de jaren die je hebt?

Wat doe je voor anderen?

Wat doe je voor jezelf?

Waar geef je je aandacht aan?

Welke ervaringen wil je beleven?

Welke emoties wil je voelen?

Want wanneer je jouw tijd anders gaat invullen, verandert ook de manier waarop je naar de wereld kijkt. En misschien verandert daardoor ook de wereld rondom jou. Niet omdat je simpelweg iets denkt en het universum het vervolgens voor je uitvoert, maar omdat wat je voelt, waar je aandacht naartoe gaat en vanuit welke overtuigingen je leeft, invloed heeft op de keuzes die je maakt, de mensen die je aantrekt en de werkelijkheid die je ervaart.

Daar wordt het voor mij interessant.

Want het gaat in deze leef-tijd misschien niet alleen om wat je zegt of wat je denkt. Het gaat ook om wat je voelt. Emotie is een taal die ons lichaam heel goed begrijpt. En misschien is dat één van de dingen die we veel meer zouden mogen leren begrijpen: de relatie tussen ons denken, ons voelen, ons lichaam, ons bewustzijn en de wereld waarin we leven.

Kwantumfysica in gewone menselijke taal zou volgens mij voor een deel van het onderwijs mogen worden. Niet om er een nieuwe overtuiging van te maken. Maar om mensen nieuwsgieriger te maken naar zichzelf. Naar bewustzijn. Naar wat er werkelijk gebeurt wanneer een mens denkt, voelt, kiest en handelt. Want uiteindelijk hebben we allemaal iets gemeen. We hebben leef-tijd gekregen. Niemand weet precies hoeveel.

Maar we kunnen wel beslissen hoe we die tijd invullen.

Dus…

Niet: “Hoe oud ben je?” Maar: “Hoe heb jij jouw leef-tijd geleefd?”

En misschien is dat wel een veel interessantere vraag.

𝐖𝐢𝐞 𝐢𝐬 𝐞𝐫𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐨𝐦 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐨𝐟 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐨𝐥𝐠𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐥𝐞𝐞𝐟-𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐛𝐞𝐰𝐮𝐬𝐭 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐢𝐧 𝐭𝐞 𝐯𝐮𝐥𝐥𝐞𝐧?