EIGENWAARDE TOONT ZICH VAAK PAS WANNEER HET LEVEN BEGINT TE SCHUREN.

Eigenwaarde… we kennen het woord allemaal. En toch lijkt het voor veel mensen een diep en vaak onbegrepen thema.

·       Waar zit het precies?

·       Hoe herken je het?

·       Wat kan je ermee doen?

·       En misschien wel de belangrijkste vraag: hoe kan je het herstellen?

Ooit maakte ik een schets voor een voordracht over hoe ons leven zich ontvouwt — van intelligentie, over levensvitaliteit, tot bewustzijn. Wanneer je die schets bekijkt, vallen een paar opvallende dingen op. Twee getallen keren steeds terug: 7 en 11.

Als kind leef je de eerste 7 jaren vooral in verbeelding. Je kopieert, herhaalt en beleeft de werkelijkheid op een totaal andere manier. Je hersenen verkeren in een staat van Theta frequentie. Een borstel wordt een paard, je schenkt onzichtbare koffie uit je plastieken keukentje, je speelt in de aarde zonder bezig te zijn met vuil worden. Je vitaliteit (prana) is in die fase nog zwak en je bent volledig afhankelijk van je ouders. Intussen begint je intelligentie langzaam en lineair te groeien. Die intelligentie verandert in cycli van ongeveer 11 jaar, zeker in de vroege jaren, wanneer hersencellen groeien en ook weer worden afgestoten.

Rond de leeftijd van 21 jaar komt een eerste belangrijk kantelpunt. Op basis van alles wat je tot dan toe hebt ervaren en waargenomen, begin je bewuste keuzes te maken. In termen van bewustzijn en vitaliteit is dat 3 keer 7 jaar, en in intelligentie 2 keer 11 jaar.

Daarna zie je een duidelijke beweging in je leven. Je vitaliteit stijgt verder en bereikt meestal een hoogtepunt rond 35 jaar — ook het moment waarop je hersenen volledig volgroeid zijn. Tegelijk zakt het bewustzijn vaak wat weg. Dat is heel normaal. Dit is de fase waarin we vooral bezig zijn met “doen en hebben”: een leven opbouwen, werken, een gezin stichten, een huis, verantwoordelijkheden, afbetalingen, carrière…

Met het ouder worden begint dat evenwicht opnieuw te verschuiven. Lichamelijk kan de vitaliteit wat afnemen, er komen misschien kwaaltjes, je lichaam wordt stijver. Maar tegelijk stijgt het bewustzijn opnieuw. Je verlangt ergens een manier van “zijn” of anders  gezegd “denkt te zijn”. Je begint je vragen te stellen. Je kijkt anders naar de wereld, vanuit een ruimer perspectief.

Rond ongeveer 55 jaar volgt vaak een nieuw cruciaal moment (5 maal 11 jaar, 7 maal 8 jaar), een periode van contemplatie. Relaties veranderen of vallen weg, werk of gezin kan onder druk komen te staan, emotionele schokken dienen zich aan, gezondheidsproblemen kunnen zich aandienen. En opnieuw word je uitgenodigd om keuzes te maken. Voor velen is dit een kans om verder te groeien in bewustzijn.

In die fase komen oude ervaringen en patronen naar boven. Soms kleine details, soms grote thema’s, die je al je hele leven met je meedraagt.

En dan komen de vragen:

• Waarom gebeurt dit?

• Heb ik dit nog nodig?

• Wie ben ik, echt?

En dan begint het je op te vallen…Welke maskers je al die tijd hebt gedragen?

Eigenwaarde raakt alles.